Omdat het Merci Falls ziekenhuis ironisch genoeg dichtbij het ongeval is...
maar op het punt staat haar deuren te sluiten...
worden de gewonden ondergebracht in het St. James ziekenhuis.
Men is bezorgd dat 't ziekenhuis het niet aankan...
omdat het aantal gewonden nu al op 35 staat.
Dit aantal zal nog stijgen, want 't reddingswerk gaat verder.
Het gerucht gaat dat 't aantal doden meer dan 10 zal zijn.
Maar tot nu toe heeft de overheid nog niet officieel...
bevestigd hoeveel slachtoffers er zijn, en ook niet de oorzaak van dit ongeval.
Het is ver uit 't meest tragische ongeval uit de geschiedenis van 't eiland.
De eerste conclusie van experts is dat er geen obstakel op de spoorweg lag...
er wordt nu gekeken naar een fout in de rails en of het een menselijke fout kan zijn...
dan zou het een grote fout zijn van de ingenieurs...
dit zal pas bevestigd worden als er een grondig onderzoek heeft plaatsgevonden.
Susan.
Waarom ben je nog zo laat op?
Ze komt.
In godsnaam Maggy, ik wil daar niet over praten, dat weet je.
Maar ik voel het. - Ga terug naar je bed.
Dit is onze laatste nacht hier. Morgen zijn we hier allemaal weg.
Schiet op.
Rustig maar, we zullen je beter maken.
Wat is er gebeurd? - Geen idee, hij begon opeens te schreeuwen.
Er is toch iets gebeurd! - Ik zei toch dat hier rare dingen gebeurden.
Alsjeblieft!
Één, twee, drie.
Grote jongen.
Oké, nu even heel stil liggen.
Weet je zeker dat ie niet uit bed is gevallen? - Natuurlijk weet ik dat zeker.
Dan had ik hem toch op de vloer moeten vinden of niet.
Oké, laten we beginnen.
Grote jongen, zo gaat het goed.
Je bent een dapper kereltje. We moeten het nog een keer hetzelfde doen, oké?
Kijk, het is belangrijk dat je ons vertelt hoe dit gebeurd is, oké?
Ik weet het niet.
Nee.
Hij weet het niet, dat zegt ie tenminste.
Oh god... dit is onverklaarbaar.
Dat is het ook, zoals ik al tegen je zei.
Het is al goed.
Even weer heel stil liggen.
twee dagen later
Miss Nickles?
Amy? - Ja.
Welkom op het eiland, ik ben Roy. Sorry dat ik zo laat ben.
Ik moest dit eerst ophalen. Als jij deze even vasthoudt, pak ik die wel.
Tuurlijk. Ja. - Goede reis gehad?
Ze zeiden niet dat je 'n Amerikaanse was. Heb je een voorkeur voor Engeland?
Dat is een lang verhaal.
Ik heb een film in de koffer voor de kinderen.
Die huur ik voor ze als ik één keer in de week in Manchester ben...
het is wel een eind voor een videofilm.
Hou jij ook van films? - Ligt eraan of ze goed zijn.
Bereid je voor op een hobbelige rit.
De auto is niet zo goed meer, vrees ik.
En dat is lastig nu ze de boel willen sluiten.
Eigenlijk zouden we een paar dagen geleden de deuren al sluiten.
De meeste kinderen zijn al...
verhuisd naar het Sint James in het binnenland van het eiland.
Maar door het treinongeluk en zo zaten ze zonder bedden, dus...
hadden we geen ander optie dan te wachten.
Miss Zaldo had het over u. Ze is onze hoofdverpleegster.
Het spijt me dat het allemaal zo snel moest...
één van onze verpleegsters nam ineens ziekteverlof twee dagen geleden...
en we dachten dat we geen vervanger nodig zouden hebben.
En zoals je al ziet, we zijn hier nog steeds.
Ik neem aan dat Roy je al op de hoogte heeft gebracht?
Ja, min of meer.
Hoe dan ook, ik heb gehoord dat het maar voor een paar dagen is.
Beschouw het maar dat je een denkbeeldig team hebt.
Ik weet dat het voor geen één van ons een leuke situatie is.
De overgebleven kinderen zijn boven.
Alles is al bijna leeggehaald...
alleen de bedden en het hoognodige is er nog.
Nog even dit, als je moet bellen, zul je moeten bellen met je gsm.
De telefoons zijn gisteren afgesloten.
Waar wilt u deze?
Zet daar maar even neer, ik kom er zo aan.
Nee, er is geen knop voor de tweede verdieping.
Hebben ze die al leeggehaald? - Dat zou weinig zin hebben.
Die afdeling is al afgesloten sinds 1959.
Ze maakten zich er toen niet druk om om 't leeg te halen, dus waarom nu wel.
Het is afgesloten sinds die tijd.
Paris...
dit is Miss Nickles.
Ze doet de nachtdienst tot we dichtgaan.
Hoi, aangenaam kennis te maken.
Ik laat u verder alleen met Miss Paris. Zij licht u verder wel in over hoe en wat.
Kijk je even bij kamer 7?
Ze hebben me beneden nodig, excuseer mij.
Noem me maar Helen. - Amy.
Ik leid je even rond.
In ieder geval de kamers die je moet zien.
Ja, dat hebben we me verteld.
Dit is de speelkamer.
Zoals je ziet, houdt het ze lekker bezig, dus...
dat leidt ze even af van hun problemen.
Eigenlijk zijn ze vandaag erg rustig.
Waarom?
Bezoekdag, en de ouders zijn net allemaal vertrokken.
Hoeveel kinderen zijn er nog? - Nog maar acht...
over de status zal ik je later informeren.
Ik wil de status doornemen, voordat ik begin te werken.
Rustig maar, daar is genoeg tijd voor.
Kom, ik zal je aan de kinderen voorstellen.
Jongens!
Ik wil jullie voorstellen aan Amy. Zij is jullie nieuwe nachtzuster...
tot we vertrekken. - Hoi.
Waar is Susan?
Susan moest gaan, lieverd.
Hoe is het?
We zijn ziek.
Hoe heet je?
Maggie.
Heb je je ouders vandaag gezien?
Ik heb er geen.
Ik ook niet.
Deze blokken moet je wel leuk vinden...
aangezien je helemaal alleen aan het spelen bent.
Ze zijn niet om mee te spelen.
Waar zijn ze dan voor?
Om mee te praten.
Tegen wie?
Oké, tijd om op te ruimen.
We eten over vijf minuten en ik zeg het geen tweede keer.
En jij, leg dat terug daar waar het hoort!
Ik ben het zat om die blokken overal tegen te komen.
We hebben ze allemaal hier neergelegd...
zodat de andere kamers leeggehaald konden worden.
Dit is David.
Hoi David. - Hoi.
Dit is Victor. Hij zit al een paar weken aan de zuurstof.
Maar hij gaat steeds meer vooruit, dag bij dag.
Hoe vaak moet het gecontroleerd worden? - Om de zoveel tijd.
Het is allemaal onder controle. Geen reden tot ongerustheid.
Je wilt hier toch niet vast komen te zitten of wel?
Ga je gang.
Nu... bij drie, oké, één...
twee, drie.
Ik ben Amy, jullie nieuwe nachtzuster. - Ja, dat weet ik...
en jij zorgt dat je gaat rusten, ja.
Helen Simon moet morgen naar Londen voor wat testjes, dus...
ik ben meteen na de lunch klaar.
Welkom Amy. - Dank u.
En wat is er met jou gebeurd?
Simon brak zijn been een paar nachten geleden.
Het gaat nu goed met hem. - Hoe is dat gebeurd?
Een goeie vraag.
Jullie hebben nog veertig seconden.
Heeft iemand me horen zeggen dat de tijd al om is?!
Dat meisje fokt me altijd op. - Wie?
Maggie.
Dus je hebt ze gevonden.
Dat houdt je nog wel even bezig.
Matt, de lichten kunnen over 5 minuten uit.
Mocht je iets nodig hebben, Matt is de hele nacht beneden.
En Robert komt er ook zo aan, dat is de nachtdokter.
Ik weet zeker dat jullie het wel redden met z'n twee.
Ik ga ervandoor. Sterkte. - Bedankt.
Maggie.
Waarom ben je nog wakker? - Ik kan niet slapen.
Hij is mooi.
Als klein meisje had ik er ook één. Weet je hoe ik 'm noemde?
Meneer Slaapie.
Omdat het me hielp om in slaap te komen...
dus kom op...
Charlotte...
Pardon.
De blokken, die zijn om met Charlotte te praten.
Wie is Charlotte? - Ik denk een meisje.
Kan ze niet praten? - Nee, ze is anders.
Ze is mechanisch.
Een mechanisch meisje.
Waar praten jullie dan over?
Niets.
Ze praat haast niet meer.
Zullen we haar eens opzoeken? Weet je waar ze is?
Boven.
Ik denk niet dat er iemand boven is.
Ik zal je dit zeggen...
als die Charlotte weer opduikt, zullen we eens met haar praten.
Oké.
VAN MIJ
Het is oké. Iedereen weer terug z'n bed in.
Kom op, het is oké. Naar bed.
Ik beloof het, het is in orde.
Het is goed.
Rustig maar, lieverd, het is oké.
Wat was dat? - Ik weet het niet.
Het waren de verwarmingspijpen of zo. Ik weet het niet.
Zij was het, ik zei het je toch.
Ze is boos.
Ik probeer je al tien minuten te bellen.
Is er iets aan de hand? - Ik weet het niet...
ik hoorde iets en dacht dat jij het ook gehoord zou hebben.
Nee, niets. - Echt niet?
Oké, wat zou ik dan gehoord moeten hebben?
Ik weet het niet.
Ik weet het niet, het klonk alsof het van de tweede verdieping kwam.
De tweede verdieping? - Ja, ik schrok er van.
De kinderen schrokken er van. - Dit is een oud gebouw...
het plafond zit vol met oude ventilatiepijpen, je weet wel...
Je raakt er wel aan gewend.
Ik kan Dr. Garey bellen als je dat wilt?
Nee.
Het is al goed.
Ik wil ook kijken.
Hé, jullie doen net of het een Porsche is.
Mogen we met de helikopter?
Ik ben bang van niet.
Dank je.
En Amy... hoe gaat het?
Ik ga vanavond met de kinderen die film kijken...
het is de laatste, dus het wordt speciaal. Ik hoop dat je ook komt kijken.
Ja, ik kom wel.
Is er iets, Amy?
Ik ben een beetje bezorgd. - Bezorgd? Je bent hier net.
Het is één van de meisjes.
Ze is ervan overtuigd dat er iemand boven woont.
Niets zeggen, het is zeker weer Charlotte of niet?
Hé, laat je niet beetnemen, het is niet de eerste keer.
Luister, ik ben hier al heel wat jaren...
en er was altijd wel een kind, die zou zweren dat ie haar had gezien.
Het is maar inbeelding.
Maak je er niet te druk om, ik zie je later.
Helen, de helikopter maakt me niet uit. Ik wil hier weg, vandaag!
We zullen nog even moeten wachten wees geduldig oké.
Ze is bang. - Nee, dat ben ik niet.
Doe niet zo dom. Waar moeten we dan bang voor zijn?
Afgelopen nacht. - Hoezo? Wat is er dan gebeurd?
Niets!
Dat de pijpen een beetje raar deden, dat bedoelt ze.
We waren een beetje bang, dat is alles.
Hoe gaat het verder? Voel je je al een beetje meer op je gemak?
Ja.
Maggie en ik leren elkaar een beetje beter kennen.
Kijk uit met dat meisje. Ze kan een beetje moeilijk zijn.
Nu je er toch bent, wil je het even overnemen?
Tuurlijk wel. - Dank je.
Goed, Simon, laten we je jas uit doen. - Ben je er klaar voor?
Hij is er klaar voor.
Jij bent zeker Amy?
Dr. Garey, Robert.
Ik dacht dat je de nachtdienst had? - Dat heb ik ook...
maar ik kan Simon er niet tussenuit laten glippen zonder gedag te zeggen.
We zijn oude maten, of niet? - Inderdaad.
Matt vertelde me dat het hier een gekkenhuis was vannacht.
Nee, nee, het was niets, het spookte een beetje.
Het kan hier 's nachts ook spookachtig zijn.
Anders zou het ook wel erg saai worden, dus...
bel me de volgende keer even, oké? Vijf minuten, Helen.
Kinderen, kom Simon even gedag zeggen...
Ben je al eens eerder in een helikopter geweest?
Ik ook niet.
Ik zie je later, oké.
Nu kan ik de film niet zien.
Je mist niet veel, het is troep.
Kom, kop op...
en beter worden, hoor je me? - Ja.
Oh Amy, ik ben je vergeten te zeggen dat je...
niet meer de toiletten van de verpleegsters moet gebruiken, er is geen water meer.
Je meent het.
Susan!
Is alles goed?
Nee.
Wat is er?
Ik weet het niet.
Roy.
Daar gaan we dan.
Hij gaat de verkeerde kant op.
Rustig maar, we gaan zo omlaag.
Roy!
Wat is er aan de hand, Amy?
Wel verdomme...
Ik ga de sleutel halen, oké?
Jij, hier blijven, blijf daar!
Simon, waar is je inhaler? - Ik moet eruit.
Simon, waar is je inhaler.
Het is oké. Laten we gewoon proberen adem te halen.
Rustig in- en uitademen. Het is oké.
Kom op.
Wat verdomme!
Ze wil me pijn doen. - Wat?
Het mechanische meisje. Maggie heeft me over haar verteld.
In godsnaam, niet bewegen. We komen jullie halen, oké.
Goed, Kenneth, niet bewegen. - Vol blijven houden.
Volhouden! - Wat is er aan de hand?
Haal snel Dr. Marcus!
Het is oké.
Hemeltjelief! - Rustig blijven, Amy.
Oké, niet bewegen, Amy.
In godsnaam, niet bewegen.
De kinderen zijn eindelijk rustig.
Het spijt me.
Onzin, dit is niet jouw fout.
Ik ben blij dat ik 't niet was. Ik zou niet weten wat ik gedaan zou hebben.
Ik zat ook eens zes uur in een lift vast...
en alsof dat niet genoeg was, zat m'n moeder ook nog eens bij me in.
Je kent mijn moeder niet, ze is... - Miss Perez.
Waarom gaat u niet even bij de kinderen kijken?
Dat heb ik net gedaan.
Dan kijkt u nog een keer.
Jij moet even gaan rusten.
Ik doe je dienst wel. - Nee, het gaat wel.
Bedankt. - Oké.
Zoals je wilt.
Matt?
Wat een dag, hč?
Sorry, liet ik je schrikken? - Ja.
Wat is er?
Niets.
Niets, het maakt niet uit.
Wat ben je aan het doen? - Niets.
Heb je hulp nodig?
En hoe gaat het tussen jou en de kinderen? Gaat het goed?
Goed ja, alles gaat heel goed.
Vooral tussen mij en Maggie.
Ja, je voelt je echt tot haar aangetrokken of niet.
Ze is een wees, toch?
Cystic Fibrosis...
Ja.
Het is echt zwaar en ongeneeslijk...
't enige wat we kunnen doen, is 't zo draaglijk mogelijk te maken.
Vooral dat gedoe met Susan heeft niet echt geholpen.
Wat bedoel je? - Maggie was echt op haar gesteld en...
ze maakt niet eenvoudig vrienden.
Ik voel dat ik het koud krijg. Ik wil even een trui pakken.
Maggie! Wat doe je hier? Ben je in orde?
Heb je haar gezien? - Nee, Maggie, niet nog een keer.
We gaan hier niet meer over praten.
Jullie zaten vast in de lift. Je moet haar gezien hebben.
Wel, dat heb ik niet, want er viel niemand te zien.
Ze bestaat niet.
Alleen hier.
Ik verzin haar niet, Amy.
Zij was degene, die Simon pijn heeft gedaan.
Niemand heeft Simon pijn gedaan. Het is alleen...
Waarom kan dan niemand uitleggen wat er gebeurd is?
Vraag het dan aan Susan. Zij zal het je vertellen.
Simon Ryan
Robert, ik wil dat je me vertelt wat er gebeurd is.
Met Simon.
Hij brak zijn scheenbeen...
een dubbele breuk, wat dan?
Nou, op deze röntgenfoto is er maar één breuk te zien.
Slechts één.
Deze is drie minuten later gemaakt en toen waren er twee.
Hoe wil je dat verklaren?
We weten niet wat er gebeurd is met hem...
Daarom ligt hij nu ter observatie en daarom is hij...
overgebracht naar Londen. - Susan was bang, of niet?
Waar wil je nu heen? - Vertel het me.
Oké, misschien was ze bang.
Hallo, ik ben...
Het spijt me om u te storen...
Ik wilde graag even met Susan praten.
Het is goed.
Oké.
Hier.
Neem het haar niet kwalijk.
Bent u een vriendin van Susan?
Nee, eigenlijk ken ik haar niet. Ik wilde gewoon even met haar praten...
ik werk in het ziekenhuis.
Susan is gisteren overleden.
Haar auto is van de weg geraakt... het is een groot verlies.
Dat vind ik heel erg.
Ze willen jou ook, of niet?
Susan wel...
Vanaf dat ze klein was, vertelde ze me haar problemen...
ze vertrouwde mij...
de laatste tijd was ze in zichzelf gekeerd.
Het was net of ze ergens bang voor was.
Susan heeft mij niets verteld.
Wat het ook was, ze heeft besloten om een ander soort hulp te zoeken.
Wat voor soort hulp?
Het is verschrikkelijk.
Ik had er geen idee van.
Waarom ben je haar op gaan zoeken? Ik snap het niet.
Ik wou weten waar zij zo bang voor was.
Waar heb je het in godsnaam over?
Je zag wat er in de lift gebeurde.
Het doet dingen zeer. - Dingen?
Je hebt het toch zeker niet over geesten.
Als je het niet erg vindt, wil ik nu een condoleancebrief sturen...
naar de ouders van Susan.
Weet je wie Charlotte is?
Eén van de meisjes, 'Maggie', heeft het steeds over haar.
Miss Nickles.
Maggie is een heel speciaal meisje, zoals je al wel gemerkt hebt...
als zij met haar fantasie op de loop wil gaan, laat haar dan maar...
maar daar bent u een beetje te oud voor, vindt u niet?
Ik denk dat iemand de verantwoordelijkheid moet nemen.
Verantwoordelijkheid?! Laat me niet lachen.
Miss Nickles, ik weet precies wie u bent.
Ik weet zeker dat u wel weet dat ik u niet had aangenomen...
als ik niet eerst uw staat van dienst had bekeken.
Dus laat me geen spijt krijgen van mijn besluit.
Oké, heeft iedereen genoten?
Oké, bedtijd nu, kom op allemaal.
Toe maar.
Ik kan het niet geloven, Maggie zonder haar Meneer Slapie.
Weet je wat ik denk?
Nou?
Ik denk dat de prins redt...
omdat hij verliefd is.
Dat denk ik ook. - En daarom kust ie haar.
Het moet een liefdeskus zijn...
Een liefdeskus?
Ja.
Hoe weet jij wanneer een kus een liefdeskus is?
Omdat het op de mond is.
Is Simon teruggekomen?
Amy.
Niet aanraken.
Wat is er aan de hand?
De kinderen waren erbij, Robert, je kunt het ze vragen.
Dat heb ik al gedaan, Amy. 't Enige wat ze zagen, is dat jij in paniek raakte.
Geen wonder dat ze bang waren.
Er is iets gebeurd in die kamer, Robert.
Waarom geloof je me niet?! - Dat doe ik wel.
Maar ik weet ook zeker dat hier een verklaarbare reden voor is.
Maggie zegt dat zij haar ziet. - Maggie is een kind, oké?
Maggie heeft haar misschien ook wel gezien.
Er zat iets onder dat laken. - Amy, je moet je verstand erbij houden, oké?
Met de kinderen is het weer in orde.
Tenzij u nog iets anders nodig hebt? - Nee, het is goed.
Dan ga ik naar beneden.
Als je wil, kan ik wel je...
Die helpen je waarschijnlijk toch niet.
Wat weet jij daar nu van! Je kent me niet eens.
Nee, dat doe ik ook niet, maar ik weet wel wat je overkomen is.
Oké, verdring het maar.
Het was een fout, ja.
Het was een fout...
ja...
Dat is wat ze verteld hebben.
Ze vertelden z'n moeder dat het een vergissing was.
Nee, het was verdomme, godverdomme...
het was nalatigheid, Robert, het was nalatigheid, verdomme.
Hou je kop. Raak me niet aan!
Het is een hard beroep. God weet dat het een hard beroep is.
En het kan een hartverscheurende baan zijn.
En we maken allemaal fouten. Ik heb er ook wel een paar gemaakt.
Maar je kunt ze niet je hele leven meedragen.
Alsjeblieft, vertel me niet hoe ik me moet voelen, oké?
Wat ik probeer te zeggen is dat jij bang bent om iets fout te doen.
Luister naar me...
het is de eerste keer dat je weer aan het werk bent sinds het gebeurde.
Het is heel normaal dat je er nog niet helemaal overheen bent.
Wat suggereer je nou? Dat ik dit allemaal verzin?!
Dat ik totaal waanzinnig ben geworden. - Nee, maar ik zeg wel...
dat het mogelijk is dat je overbezorgd bent over de kinderen.
Omdat je bang bent, bang voor jezelf.
Ik weet het niet, maar ik probeer er wel achter te komen...
en geloof me of niet, ik probeer je écht te helpen.
Loop naar de hel.
Dat is mooi...
Wat is het?
Ik ben bang dat hij je geen antwoord geeft.
Adam is autistisch.
Vaak heeft hij niet eens ín de gaten dat we er zijn.
Vader Conran zei al dat je zou kunnen bellen.
Het is niet aan Thomas om mensen het uit het hoofd te praten.
Hij vertelde me dat u met Susan heeft gepraat.
Susan kwam hier een paar weken geleden heen...
zoals zoveel mensen die bang zijn of antwoorden nodig hebben.
Maar zo makkelijk is het niet.
Weet u wat het leven inhoudt, Miss Nickles?
Het is niets meer dan een reis tussen twee werelden, het onze...
de wereld van de levenden en de wereld van hen die overleden zijn.
Ziet u, deze twee werelden zijn gescheiden...
de meesten in deze wereld kunnen de anderen niet zien...
hoe graag we het ook zouden willen. - Het is onze tijd nog niet.
Maar er zijn sommigen die dingen kunnen tekenen die dichtbij...
de andere wereld komen...
in staat zijn dingen te doen...
die dicht komen bij de dingen in deze wereld.
Susan kon die dingen tekenen.
Ze was stervende...
daarom kon ze het zien.
Ik ben bang dat er iets in dat ziekenhuis is...
uit de andere wereld...
dat om één of andere reden dichtbij die van ons is gekomen.
Iets wat het niet accepteert of begrijpt dat hij overleden is.
Iemand die in het ziekenhuis is overleden?
Het is niet waar ze gestorven zijn, en ook niet waar ze geleefd hebben...
het is veel simpeler dan dat...
het blijft gewoon nabij, wat 't het meest geliefd heeft.
Dat is wat hen hier houdt.
Wel, het ziet er naar uit, dat hij wel in de gaten had dat jij hier bent.
Hij heeft nog nooit iemand een cadeau gegeven.
Er is nog iemand die zegt dat ze haar kan zien.
Dat weet ik. Susan heeft het ons verteld.
Dat kleine meisje heeft jouw liefde nodig.
Dat heeft ze echt nodig.
Amy, Fultou zoekt je.
Wat is er aan de hand?
Maggie.
Het is al goed, ze is nu stabiel.
Ze had een aanval.
Gelukkig waren we er snel bij.
Hoi, hoe gaat het met jou? - Goed, dank je.
Ik heb hem buiten geparkeerd. - Dank je.
Roy? - Ja.
Herinner jij je die kinderen waar je het over had... degene die...
ook over Charlotte praatten?
Ik wil je nog een keer om een gunst vragen.
Ik hoop dat je begrijpt dat elk dossier vertrouwelijk is.
Dat maakt me niet uit. - Oké.
Wel, degene die we zoeken zijn denk ik...
Martin Jones, dat is jaren geleden.
Hij had het er vaak over. Ik kan me hem nog herinneren.
Ik kan me nog herinneren wat een ettertje dat was...
gestorven op de operatietafel, de arme jongen.
Evelyn Thomas dateert uit de jaren tachtig.
Een echte engel.
Een geheime vriend noemde ze het.
Vergeet het maar, het maakt niet uit.
Wat is er aan de hand, Amy?
Dat weet ik nog niet.
Maggie.
Ik ga je een vraag stellen en je moet me de waarheid zeggen.
Beloof je dat?
Het gaat over Charlotte.
Heb je haar écht gezien?
NIET AANKOMEN
NIET VAN JOU
We gaan.
Waar zijn de kinderen? - Bij Helen.
Ze hebben er niets van mee gekregen. - Des te beter. Hoe is 't met Maggie?
Met haar is alles goed.
En wat nu? Hoe wil je dit verklaren?
Miss Nickles. - Roy is dood.
En niemand kan verklaren wat er gebeurt, net zoals met Simon!
En al die vreemde dingen die gebeuren, het kan me niet schelen wat je denkt.
We moeten die kinderen hier weghalen.
Er zit iets duivels... - Zo is het genoeg!
We vinden 't allemaal erg wat er gebeurd is. We doen alles wat we kunnen.
Hou je zelf in de hand.
Misschien heb ik toch een fout gemaakt door je aan te nemen.
Jezus Christus, Amy.
Waarom! Het helpt je niet door op iedereen kwaad te zijn.
Wat wil je dan dat ik doe?
Mezelf volstoppen met pillen en net doen of er niets aan de hand is?
Net zoals de rest van jullie? Net als Susan wegrennen?
Nee Robert, dat ga ik niet doen.
Ik zal de kinderen niet in de steek laten, deze keer niet.
Ik ga er niet weer 'n zootje van maken.
Helen.
Wat een situatie, hč.
Hij was in orde toen ik vanmorgen vertrok en nu.
Het regent en regent maar...
ik wou dat ik nooit gestopt was met drinken.
Ik heb geen paraplu. Ik moet helemaal naar huis lopen...
daarna voel ik me net 'n verzopen kat, - Helen, in godsnaam!
Zie je niet wat er allemaal gebeurt? Roy is dood.
Je wist het.
Susan heeft je alles verteld, of niet? - Nee.
Susan was gestoord. - Nee!
Dat was ze niet.
Hou op met te doen alsof er niets aan de hand is.
Dat zal ons niet helpen.
Maar alsjeblieft...
val voor mij in.
Weet je het zeker? - Ja.
Ik voel me goed. Dr. Carrey zei dat ik beter was en dat ik uit bed mocht.
Daar.
Hoe weet je dat? - Susan heeft het me verteld.
Maggie, je moet naar bed gaan.
Alsjeblieft Maggie, je voelt je nog niet helemaal beter.
Alsjeblieft, ga nou.
Charlotte en Mandy 1959
Rennen, Amy.
Maggie, ga naar bed. - Waar zijn jullie twee geweest?
Waar is Stevens? - Ze is naar huis.
Waar is Meneer Slaapie? - Alsjeblieft, ga naar bed.
Amy. - Blijf hier.
Verdomme Robert, kijk eens naar haar.
Het is maar een foto, Amy.
Er zijn meer meisjes die Charlotte heten. - Het mechanische meisje.
Alsjeblieft.
Er is geen Charlotte.
Waar is Roy's projector?
Wat is dit?
Austius genesis imperfecta...
een heel erge vorm van botziekte.
Het is 'n zeer zeldzame soort van mutatie van de botstructuur.
De botten worden bros en de botten worden zeer kwetsbaar...
en heel erg breekbaar.
Oh Jezus.
Ze wisten er niet veel over in die tijd.
De behandelingen waren zeer primitief.
Oh mijn god!
Woede-aanvallen zijn heel normaal in zulke gevallen...
pijn gaat over in woede.
Robert?
Ik weet niet hoe het kan, maar dit meisje is hier nog steeds.
Nee, Maggie sprak de waarheid. Ze heeft haar wél gezien.
En Susan ook.
Daarom is ze vertrokken.
En waarom alleen zij? Het slaat nergens op.
Susan zou gaan sterven.
Je moet er dicht bij zijn om te kunnen zien en dat kon ze.
En Maggie...
dat weet je.
Denk eens na. Denk aan alles wat er is gebeurd.
Ze wou iedereen laten lijden, zoals zij heeft geleden.
Daarom maakt ze dingen kapot. Ze zit vol woede.
Het gebeurt opnieuw.
Amy, dit is veertig jaar geleden.
Waarom gebeurt het dan nu? - Ik weet niet waarom.
Maar ik weet dat ze hier is.
Dit is absurd, je kunt niet van me vragen dit te geloven.
Ik heb haar óók gezien.
Wat?
Ze stond daar...
vlak voor mijn ogen!
Het wordt tijd dat we hier weggaan.
We bellen naar het St. James. Marcus is daar.
Ik vertel 'm dat het 'n spoedgeval is en dat ie ons moet ophalen.
Oh Jezus!
Ga met Helen naar boven en maak de kinderen gereed voor vertrek.
Wat is er aan de hand? - Opschieten!
Verdomme, ik heb geen signaal. Ik denk dat 't door de storm komt.
Verdomme!
Foalder woont bij het strand, ik kan haar telefoon gebruiken.
Nee, ik ga wel.
Kom op, trek jullie kleren aan. - Gaan we weg?
Ja, dat gaan we.
Waar is Maggie? - Maggie...
Emma, kom hier.
Hallo.
Jimmie!
Wat gebeurt er? - Ik weet het niet.
Ze wordt boos.
Helen, ze heeft een aanval. We hebben apparatuur nodig.
In de kelder, maar volgens Maggie zit daar iets.
Ik ben zo terug.
Wat doe je hier? Waarom ben je niet bij de kinderen?
We moeten ze eruithalen. U moet het St. James bellen...
en zeggen dat ze moeten komen. Nu!
Ben je gek geworden!?
Alsjeblieft.
Oké.
Het is de naald, die is gebroken.
Ga langs de kant staan.
Ga langs de kant staan, zei ik.
Ik heb 'm bijna... hebbes!
U had naar me moeten luisteren! - Wat had je dan verwacht?
Het klonk zo absurd.
Ik kwam net aan toen het gebeurde.
Het was een schandaal.
Waar heb je het over? - Haar verpleegster.
Ze zou voor het meisje zorgen. - Wat is er gebeurd?
Ik weet het niet precies...
het meisje boekte vooruitgang en...
de dokters stuurden haar naar 'n ander ziekenhuis, omdat ze plotseling terugviel.
Ze stonden voor een raadsel tot ze erachter kwamen.
Waar achter?
De verpleegster werd ervan beschuldigd breuken te hebben veroorzaakt bij 't meisje.
Ze wou niet dat ze weg werd gehaald. Ze werd een obsessie voor haar.
Er werd een onderzoek ingesteld en ze werd ontslagen.
Ze kon blijkbaar niet tegen het idee om gescheiden te worden van de kinderen.
En toen gebeurde het. - Wat heeft ze gedaan?
Ze heeft haar laten stikken.
Ze deed 't meisje alle beugels aan en heeft zichzelf in de liftschacht laten vallen.
Je kunt je de ophef haast niet voorstellen.
Het scheelde niet veel of ze wilden het ziekenhuis sluiten.
Uiteindelijk werd de tweede verdieping afgesloten en alles werd vergeten.
Verdomme.
Kom op, verdomme!
Helen!
Helen. - Amy, waar was je?
Is iedereen klaar om te gaan. - Behalve Richard, Matt is naar de kelder...
om draagbare apparatuur te halen.
Alsjeblieft, blijf bij Richard. En Robert... waar is Robert?
Ik weet het niet. Ik weet niet waar Robert is.
Ik weet niet waar jij was en ik weet niet waar iedereen was.
Breng de kinderen naar buiten en blijf bij elkaar.
Amy.
Waar was je, Robert? - Zij is het niet.
Het meisje heette Mandy Philips. Alles zit daar in.
Haar verpleegster heette Charlotte Rivers.
Ze was anders.
Ze is mechanisch.
Ze blijven in de buurt van waar ze van hielden.
Daarom is het nu pas begonnen.
Waarom?
Ze bracht haar breuken toe, zodat ze haar niet weg zouden halen.
Ze doet nu hetzelfde weer.
Ze is al die jaren hier geweest, omdat ze de kinderen nodig heeft.
Kom, laten we gaan. Kom maar, kom maar.
Het begon toen ze werden overgebracht. - Ze mogen niet vertrekken.
Kom op.
Wat!
Het komt wel goed.
Ze zal ze niet laten gaan!
We houden ze hier.
Kom maar.
Oké Chris, rennen.
Ga terug!
We brengen ze terug.
Houd hem stil.
Amy, misschien heb je je vergist. - Nee.
We hebben ze gevonden op de eerste verdieping.
Wat is hier... nee!
We moeten evacueren. Robert. - Je kunt deze kinderen...
hier niet weghalen. Nee, nee. We moeten hier weg.
Luister, luister.
Ik ben de verantwoordelijke arts hier en ik zeg dat deze kinderen in gevaar zijn.
Wacht eens.
Waarom gebeurt er niets?
Ik weet het niet, ik snap het niet.
Misschien is alles nu goed.
Ik neem hem nu over. Kom op.
Het is in orde, alles komt goed.
Deze kant op, Dr. Garey.
Alsjeblieft.
Waar is Maggie?
Ik kan haar niet vinden.
Helen...
Waar is Maggie?
Helen, waar is Maggie?
Ze wou niet mee... ze wou echt niet.
Oh mijn god... boven.
Wat?
Daarom doet ze niets.
Ze heeft Maggie.
Help me.
Ik wilde Meneer Slapie halen.
Het is al goed, schat, geen zorgen, we gaan.
Ze laat me niet gaan. - Het is goed.
Het is goed, Maggie, niet bewegen!
O nee, alles komt goed.
Luister goed naar me, je moet nu hier blijven.
Het is in orde, rustig maar. Het is oké.
Ze zal goed voor je zorgen. Ze is erg aardig.
Alsjeblieft, je zult hier erg gelukkig zijn.
Hou je Meneer Slapie goed vast, zo vast als je kan.
Oh Maggie.
Maggie, oh Maggie, nee.
Oh Maggie, nee, nee.
Laat mij haar dragen. - Ze is dood.
Ik stuur iemand om je te helpen.
Het maakt niet uit.
Oh god!
Er is niets meer om haar hier te houden.
Ze is weg.
Ik zag haar.
Ik zal ook sterven.
Het maakt me niet uit wat je zag, we gaan je hier weghalen, oké?
Ze heeft veel bloed verloren.
Ik heb drie éénheden nodig.
Ze ademt niet.
Ik moet reanimeren.
Klaar?
We verliezen haar.
Ze is klinisch dood. - Zet hem op 200...
achteruit alsjeblieft.
Op 260 en achteruit alsjeblieft.
Verdomme!
Doorzetten, Amy.
Kom op Amy, kom terug, kom op, Amy.
Kom op, Amy, kom terug.
Het is zinloos.
Jezus, op 360 nog een keer.
En achteruit alsjeblieft.
Verdomme! - Ze is dood.
Op 360 nog een keer, en achteruit.
Kom op, Amy. Nog een keer op 360.
Hou er toch mee op. - Blijf van me af.
Nog een keer op 360...
Achteruit!
Weet je wat ik denk...
ik denk dat een prinses...
een kus nodig heeft om gered te worden.
Een liefdeskus.
En achteruit alsjeblieft.
Amy.
Hoe voel je je?
Er is bezoek.
We hebben het op tv gezien.
De dokter heeft ons verteld wat er met je is gebeurd.
Je hebt heel veel geluk gehad.
Hoezo?
Je bent hier nog steeds. - Nee!
Waarom ben ik gered?
Dat had niet gemoeten. - Amy...
soms is het beter niets te vragen.
Ik denk dat het beter is dat ze nu even gaat rusten.
Tot ziens.
Robert?
Is er verder nog iemand geweest?
Niet dat ik weet, wat dan?
Amy, je kunt deze keer niet jezelf de schuld gaan geven.
Dat meisje had je nodig.
Je was er voor haar tot het eind.
en dat wist ze.
Dat weet ik.
Ga niet te ver weg.
Het is niet waar ze gestorven zijn.
zelfs niet eens waar ze geleefd hebben.
het is veel simpeler dan dat.
ze blijven gewoon in de buurt daar waar ze van hielden.
Dat is wat ze hier houdt.
en niets anders.
Sub By Highlands31